Σκυλουδάκι….και το όνομα αυτού…Μάικ !!!

Λοιπόν, νομίζω ότι πολύ καιρό μείναμε άπραγοι στο θέμα του μπλόγκ….οπότε για να ξαναβρούμε τους ρυθμούς μας, ας ξεκινήσουμε με την αιτία της πολυήμερης αποχής μου….λίγα λόγια, με την υπόσχεση να ξαναγράψω….ξεκινάω με λίγα λόγια που είχα γράψει πριν τις 23 Μαϊου…..
Αγαπητοί φίλοι,
μάλλον πείσαμε τον μπαμπά μας, να πάρουμε ένα σκυλουδάκι….τα παιδιά το ζητάνε κανά δυό χρόνια τώρα….εμένα με έπιασε μία διάθεση φέτος….. Τον Μιχάλη μάλλον τον βρήκαμε σε μια ποιό θετική διάθεση σχετικά με την ιδέα να ξαναπάρουμε σκυλί (βέβαια ήταν αυτός που τράβηξε και βίωσε περισσότερο απο όλους μας τις δυσκολίες και το πρακτικό μέρος της απώλειας δύο σκυλιών, οπότε ήταν και δικαιολογημένος)…οπότε τελειώνοντας με τις εξετάσεις της μεγάλης…υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πάρουμε ένα σκυλάκι….

Τα παραπάνω ξεκίνησα να τα γράφω κάποια στιγμή την Τρίτη (22/5) το βράδυ, σκοπεύοντας να συμπληρώσω και να αναρτήσω το κομμάτι την Πέμπτη (24/5)…. μια και το είχαμε συζητήσει στο σπίτι, και είχαμε πάρει την απόφαση….. σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας το ενδιαφέρον μας και για τι είδους σκυλί ψάχνουμε….ούτως ώστε άν κάποιος απο όλους σας είχε σκυλάκι να μας δώσει, να μην ψάχνουμε απο αλλού…..

Τελικά όμως δεν πρόλαβα….την Τετάρτη το απόγευμα, γυρνούσαμε με τον Μιχάλη απο Θεσσαλονίκη….όταν μας πήραν τηλέφωνο για ένα σκυλάκι….άν μπορούμε να πάμε να το δούμε. Μιάς και ήμασταν στον δρόμο…λέω εγώ ‘Δεν πάμε??»….’Πάμε’, μου λέει….

Αυτό ήταν !!!! έρωτας απο την πρώτη στιγμή…..κεραυνοβόλος…. Είναι ένα αρσενικό κουτάβι (5 1/2 μηνών).. περίπου 6 1/2 κιλά….ζωηρό, υπερκινητικό και πανέξυπνο….μόλις τον αφήσαμε κάτω στην αυλή, έκανε σαν τρελός, αμέσως βρήκε ένα μπαλάκι και μας το έφερε….έτρεχε πάνω κάτω σαν τρελός….και γύρω γύρω απο όλους μας, σβούρα λέμε….. Μας  έχει ζαλίσει τελείως, μα τελείως….και κυριολεκτικά και μεταφορικά !!!! Πάει ο ύπνος….πάει το φαϊ….πάει το διάβασμα….πάει και ο υπολογιστής !!!! (οπότε και για κάποιο διάστημα θα είμαι λιγότερες ώρες μαζί σας)…

.Είμαι σχεδόν άυπνη, εδώ και μιά βδομάδα, ζαλισμένη και θολωμένη….Αισθάνομαι λές και ήρθε ένα καινούργιο μωρό στο σπίτι…..Και όπως συζητούσαμε και με τον Μιχάλη….τα άλλα μας τα σκυλιά, εκτός του ότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια που τα ‘χάσαμε’, τα θυμόμαστε και μεγάλα….ξεχάσαμε πως ήταν μωρά….άντε ξανά μανά απο την αρχή…..αλλά δεν πειράζει, το χάρηκαν όλοι….βέβαια, θα προτιμούσα να είχαν τελειώσει τα σχολεία, αλλά αφού τον βρήκαμε τώρα……’στη βράση κολλάει το σίδερο’, που λέει και ο λαός μας……

Είναι τρελούτσικος, ενεργητικότατος και πολύ αγαπησιάρικος….ώρες ώρες τρέχει σαν αφηνιασμένος είτε στην αυλή είτε μέσα στο σπίτι, και ώρες ώρες κοιμάαααατταααιιιιιι με τις ώρες….προσπαθούμε να μπούμε και εμείς και αυτός σε ένα πρόγραμμα….για να μπορέσουμε να ξαναβρούμε τους ρυθμούς μας….

Και τώρα τρέχει πέρα δώθε στο δωμάτιο και δεν με αφήνει να συγκεντρωθώ…..οπότε σας αφήνω για σήμερα….έχω πολλά να πώ, αλλά καλώς ή κακώς, εμένα βλέπει σαν ‘μαμά’ του – και με τα διαβάσματα και τα σχολεία των παιδιών – έχω μεγαλύτερες υποχρεώσεις απέναντι του…..δεν θα υποσχεθώ κομμάτι για αύριο…..για να είμαι ειλικρινής μαζί σας δεν θα πώ πότε θα βάλω καινούργιο κομμάτι….θα το δείτε απλά στο ΦΒ ή στο μέιλ σας…..Καλό μας καλοκαίρι….καλό βράδι….και τα λέμε σύντομα….

Θέλουουου…. ένα κουταβάκι

Αχχχχ… ένα κουταβάκι, ένα μωρό σκυλάκι, να το μεγαλώσω εγώ, να μου κουνάει την ουρά!!!  – Φωνάζουν και γκρινιάζουν τα παιδιά. Ναί, καλά εσείς το θέλετε, αλλά…. ποιός θα το πάει βόλτα, ποιός θα το πάει στο γιατρό, ποιός θα πληρώσει τα εμβόλια, ποιός θα του ετοιμάσει φαϊ και θα το βάλει να φάει, και τελικά ποιός θα καθαρίσει τις ακαθαρσίες του;;;; Εεεεε, ποιός;;; Συνέχεια