Φτου …..και βγαίνω……

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013

– Γιούχουουουου!!! Κοπελίντζα! Καλέ, κοπελίντζα …..κάτι παθαίνει ο υπολογιστής μου. Μια το ποντίκι κάνει ότι θέλει, μια το πληκτρολόγιο δεν γράφει ….άλλαξα μπαταρίες, τα έκανα reset ….αλλά τίπτς. Μπορείς να ειδοποιήσεις τους υπόλοιπους ότι έχω πρόβλημα?

– Όχι, πρέπει να τους ειδοποιήσεις εσύ.

– Τες πα. Θα προσπαθήσω …..

– Καλέ κυρία Γκιουλτσινέα μου, κάτι παθαίνει ο υπολογιστής μου …..νομίζω ότι φτύνει τα πέταλα …..σας ενημερώνω τώρα που μπορώ γιατί δεν ξέρω για πόσο ακόμη θα δουλεύει! Κάποιος υποχθόνιος, κάποιος κακός γρουσούζης (μπορεί και εσείς η ίδια) μου έχει ματιάξει το μηχανηματάκι μου …..και τα τινάζει! Και τζούφ ….αυτό ήταν!

Πανικός! Αχχχ, αμάν, τι έπαθε το χρυσούλι μου? Πως θα δουλέψω τώρα? Τι να κάνω?

…..αααα, backup! Και να τηλεφωνήσω τον κατασκευαστή …..

– Μάλλον θα χρειαστείτε format ….Το σέρβις μας είναι στην Αθήνα και θα κοστίσει αρκετά για να το κάνουμε εμείς ….πάρτε ένα backup, βρείτε τα δισκάκια των windows και θα το κάνουμε τηλεφωνικά …..

– Καλά, ευχαριστώ!

Άντε ξεκίνα το backup ….μη ξεχάσεις τίποτα ανόητη και το ψάχνεις μετά και δεν το βρίσκεις …..- με ένα ποντίκι και έναν υπολογιστή που μισοδουλεύει, άντε να την κάνεις αυτή τη δουλειά …..ώρες ατελείωτες ….ευτυχώς που είχαμε πάρει και αυτόν τον εξωτερικό σκληρό δίσκο! Που είναι όμως αυτά τα αναθεματισμένα τα δισκάκια? Σιγά και να μη τα βρώ! Αφού δεν έχω ….μου τα είχε περάσει ο Θοδωρής όταν είχαμε κάνει αναβάθμιση στα 7άρια ……ναι, αλλά ο Θοδωρής τώρα είναι Γερμανία…..

Φυσικά πάνω σε όλο αυτόν τον πανικό δεν σκέφτηκα τον αδελφό/φίλο Παναγή …..άσε που δεν είχα μέσον επικοινωνίας μαζί του …..το χρυσούλι μου τα είχε φτύσει πιά τελείως!! Τές πα, βρήκα άνθρωπο, πήρε τον υπολογιστή και μου τον έφτιαξε. Τον είχα πάλι στα χέρια μου Σάββατο μεσημέρι. Μετά από όλη την κούραση που είχα τραβήξει στη δουλειά, αποφάσισα να μην τους ενημερώσω ότι ήταν έτοιμος πριν την Κυριακή το μεσημέρι. Έστω και με κόλπο, ας κέρδιζα μια μέρα ξεκούρασης – τις άλλες μέρες δεν μπορούσα να ησυχάσω, μέχρι να βρώ τι και πως θα φτιάξω τον υπολογιστή…..

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013

– Κυρία Γκιουλτσινέα μου, μόλις μου ήρθε ο υπολογιστής …..τον ετοιμάζω, ξαναβάζω τα αρχεία ….να είμαι έτοιμη για δουλειά αύριο το πρωί!

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

– Καλά, τι έκανες τόσες μέρες? Δεν μπορούσες να πάρεις ένα υπολογιστή από το γείτονα …..δεν μπορούσες να πάς σε ένα Ίντερνετ καφέ ….και να συνεχίσεις τη δουλειά σου? Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν μπορούσες να βρείς τρόπο να δουλέψεις …..

– Κυρά ‘απαυτήτσα’ μου ….είσαι καλά? Εγώ κόντεψα να σκάσω μέχρι να φτιαχτεί ο υπολογιστής …..Που να βρώ άλλο υπολογιστή να δουλέψω? Από τη γριά γειτόνισα που δεν ξέρει τι εστί Ίντερνετ? Και άντε και να έβρισκα ….δεν είχα τους φακέλους μου ….πως να δουλέψω? Ή μήπως θα μου πληρώσεις το Ίντερνετ καφέ για τις 12 (τουλάχιστον) ώρες που σου δουλεύω καθημερινά? …..αααα, και επι τη ευκαιρία, είναι προπαραμονή Χριστουγέννων, ποιες μέρες καθόμαστε?

– Δεν καθόμαστε ….δουλεύουμε και τις γιορτές!

Βρε, άι στα διάλα και συ και η δουλειά σου!!!!! Το καλοκαίρι, δεν είδα το φώς του ήλιου ….δούλεψα με περιαρθρίτιδα/τενοντίτιδα και πυρετό ….δεν είδα για 7 ολόκληρους μήνες την οικογένεια μου ….έχασα φίλους, βόλτες, βιβλία, μπλόγκ, εκπομπή ……και φυσικά ποτέ δεν σταμάτησα στην ώρα που έληγε το ωράριο (μεγάλο λάθος μου ….αυτό το ηλίθιο κωλοφιλότιμο μου φταίει …..αλλά τα λάθη γίνονται μαθήματα) ……άαααϊιιι, χάσου από μπροστά μου!!!!

Αυτό ήταν το κερασάκι στη τούρτα! Η μπάτσα που χρειαζόμουν για να ξυπνήσω! Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι …..ξυπνούσα, έπινα λίγο καφέ, έβγαζα το σκύλο βόλτα, άντε μια ακόμη γουλιά καφέ και μετά δουλειά, πολλές φορές και μέχρι τις 11 το βράδι, ένα σφηνάκι – για να μπορέσω να ηρεμήσω και να κοιμηθώ – και μετά νάνι! Όχι, πείτε μου, είναι ζωή αυτή? Η μόνη επαφή με τον έξω κόσμο και την πραγματικότητα ήταν το ραδιόφωνο (Ιμάτζιν 897) ….αυτοί με κρατούσαν! Γιατί την οικογένεια δεν την έβλεπα κάν! Έεεε, είχε δίκιο το Κατινάκι από το @The Dig Diaries (συνιστώ να το επισκευθείτε!) ….μόλις αισθανθείς ότι γίνεται ψυχοσωματικό παράτα το…..και άργησα, βρέ Κατινάκι μου!!!! (ακόμη προσπαθώ να συνέλθω….)

– Κυρά Γκιουλτσινέα μου, τα παρατάω ……δεν είναι δυνατόν μετά από 7 μήνες που έδωσα όλη μου το είναι σε αυτή τη δουλειά να μη μπορώ να δώ την οικογένεια μου ούτε στις γιορτές! Αν ήσουν σωστή, θα μου έλεγες από την αρχή ότι ούτε καλοκαίρι θα δώ, αλλά και ότι θα δουλεύω 365 μέρες ….για τα ψίχουλα που μου δίνεις!!!!

– Δεν σε πιστεύω ότι έδωσες τόσο πολύ τον εαυτό σου σε αυτή τη δουλειά! Ότι όλες αυτές τις ώρες που λές ότι ήσουν εδώ, ότι έκανες δουλειά για εμάς! Εν πάσει περιπτώσει ….αφού αυτό θέλεις, έχεις ένα φάκελο στα χέρια σου …..πάρε 3 μέρες για να τον τελειώσεις και μετά μπορείς να αποχωρήσεις.

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013 – 11 το βράδι

– Ακόμη εδώ είσαι?

– Ναι, τελειώνω το φάκελο που ζήτησες και φεύγω ….για τις επόμενες 10 μέρες, δεν πρόκειται να ανοίξω τον υπολογιστή, και αν τυχόν βρείς λάθη να βρείς και άνθρωπο να τα διορθώσει …..γιατί εγώ φινίτο …..έμεινα ξύπνια όλο το προηγούμενο βράδι και είμαι ακόμη εδώ για να τον τελειώσω …..

Και φυσικά βρήκαν λάθη ….και έπρεπε μετά τις γιορτές να τον ξαναδιορθώσω αν ήθελα να πληρωθώ για τον μισό μήνα. Τελικά ξέμπλεξα μαζί τους πριν από 10 μέρες …..και ακόμη προσπαθώ να συνέλθω ψυχικά και σωματικά! Αν δεν ήταν το κωλοφιλότιμο μου και μου είχαν πεί από την αρχή ότι δουλεύουμε 365 μέρες χρόνο, μπορεί να την είχα δεί διαφορετικά και να το είχα συνειδητοποιήσει και να ήμουν ακόμη εκεί …..αλλά η γαϊδουριά τους, οι απαιτήσεις τους, η αδιαφορία τους, η μηδενική κατανόηση ….με έφτασαν στην παραίτηση, αφού κόντεψα να πάθω υπερκόπωση ……

Από όλη αυτή την ιστορία έμαθα ένα μάθημα …..να μη δίνεις ποτέ περισσότερα από αυτά που σου ζητάνε …..και αποφάσισα ότι προτιμώ να προσέξω την Όλγα!!!!

Advertisements

2 thoughts on “Φτου …..και βγαίνω……

  1. Οσο διαβαζα το κειμενο σου κ υποψιαζομουν πως τους παρατησες χαμογελουσα.
    Μετα ειδα οτι τους εστειλες οντως!! κ μετα πως αναφέρθηκες στο σχόλιο που σου είχα κανει!
    Μα φαινοσουν απο τότε που άρχισες πως ήσουν όλη μέρα στην τσιτα!
    Ναι ειναι δύσκολη καιροί κ οποίος εχει δουλεια τη σημερον ημέρα κ την παραταει θεωρείται τρελός (όχι απο μένα) όμως μπράβο σου που έφυγες απο κάτι που ενιωθες πως σου ρουφουσε την ενέργεια (κ τη ζωη;)
    Φιλακια! Άντε θα μαθαίνουμε νεα σου κ πιο συχνά 🙂

    • Χμμμμ, το περίμενα ότι θα χαμογελούσες. Πραγματικά, μιά μέρα ξύπνησα και θυμήθηκα το σχόλιο σου….και σκέφτηκα, πόσο δίκιο είχες ….και ότι αυτή η δουλειά δεν θα σταματούσε ποτέ, θα συνέχιζε με τον ίδιο τρόπο και ίσως και χειρότερα ….και ότι είχε αρχίσει να μου τρώει τη ζωή!
      Καλά στην αρχή ήμουν στην τσίτα γιατί προσπαθούσα να συνηθίσω αυτού του είδους τη δουλειά, αλλά εκεί έκανα και το λάθος να αρχίσω να κάθομαι παραπάνω και αυτό θεωρήθηκε δεδομένο απο τους ανωτέρους, αλλά και δεν μπόρεσα να το αλλάξω ποτέ (όλο και κάτι γινόταν και έπρεπε να μείνω παραπάνω) ….μιά φορά είπα να την κάνω νωρίτερα και τελικά είχαν μείνει μέιλς αναπάντητα και την άκουσα την αλλη μέρα το πρωί!!! δυστυχώς καμία εκτίμηση των προσπαθειών μου …και αρκετές φορές παρατηρήσεις ενώπιον όλων!!! εντελώς αντι-επαγγελματικό…
      Όντως τα χρειαζόμουν τα λεφτά (ήταν ένα συμπλήρωμα για εμάς, μικρό …αλλά απο το τίποτα…) αλλά προτίμησα να μην τα έχω …παρά να καταλήξω να τα δώσω σε γιατρούς! ήδη το στομάχι είναι ‘κάπως’….
      Φιλάκια! και πάω να δώ τα δικά σου τελευταία νέα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s