Πώς (δεν) έκοψα την πάνα

bebisthoughts

  • Πρώτη μέρα: Η μαμά μου φέρνει τέσσερα βρακάκια για να διαλέξω ποιο θέλω να φορέσω. Διαλέγω ένα με το σκούμπι ντου. Μέχρι το τέλος της ημέρας τα έχω φορέσει όλα, έχω φορέσει 3-4 της αδερφής μου –κάτι μπλε, μην φανταστείτε- και έχω ξαναφορέσει και τα τέσσερα δικά μου που έχουν ήδη πλυθεί και στεγνώσει στην απλώστρα- άγιος ελληνικός ήλιος.
  • Η μαμά έχει κατεβάσει κάτω όλο το ίντερνετ και διαβάζει. Εϊ, μάνα, μας τέλειωσε το ένστικτο;
  • Γιατί μου στύβουν συνέχεια πορτοκαλάδα;
  • Μην λέτε από εδώ κι από κει ‘έχουμε και μερικά ατυχήματα’. Καταρχάς, έτσι, για την ιστορία, «έχουμε μόνο ατυχήματα». Και έπειτα, αν τρακάρουμε στο δρόμο, τι θα πείτε; «Μας έφυγαν τα τσίσα»;
  • Όχι, δεν θα εξαντληθεί η υπομονή σου από την τρίτη μέρα. Έχουμε ολόκληρο καλοκαίρι μπροστά μας…
  • Εντάξει έκανα τσίσα στο γιογιό. Μπορώ να έχω τώρα πίσω το μπεμπιλίνο μου;
  • Τι πίνακας επιβράβευσης και αηδίες. Εγώ θέλω αεροπλάνο. Αληθινό.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 390 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s