……… #2

Η ιστορία έχει ως εξής: αφού πήγαν τα μεγάλα παιδιά εκδρομή, δεν θα πάνε και τα μικρά??? Τα μεγάλα πήγανε μόνα τους, τα μικρά πάνε με ένα γονιό …και σε ποιόν πέφτει ο κλήρος???? Σε μένα φυσικά!!!! Όχι ότι δεν το ήθελα ένα ταξιδάκι, αλλά η ‘εκπαιδευτική εκδρομή στη Βουλή’, δεν είναι και ότι καλύτερο….

Όπως καταλάβατε, κατεβαίνουμε Αθήνα, σύν τέκνοις. Για μία ταλαιπωρία άνευ προηγουμένου (αν δείτε το πρόγραμμα θα καταλάβετε και θα κουραστείτε μόνο που θα το διαβάσετε)!!!! Ξεκινάμε την άλλη Παρασκευή ξημερώματα – 5:30 το ραντεβού στο σχολείο, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να ξυπνήσω στις 3:30, για να είμαι έτοιμη στις 5:30 – και επιστρέφουμε κάποια στιγμή αργά το βράδυ της Κυριακής προς Δευτέρα….. Οπότε το άλλο ΣΚ θα είμαι στην Αθήνα, όποιος πιστός μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου μήπως τυχόν μπορέσουμε να βρεθούμε για ένα καφεδάκι…..

Τα παιδιά αν και ξέρουν ότι είναι ‘εκπαιδευτική’ η εκδρομή και ότι θα έχουν να πάνε σε χίλια μουσεία, είναι ενθουσιασμένα με την όλη ιδέα ….το ίδιο έχουμε πάθει και εμείς οι μαμάδες! Και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ένα κάποιο άγχος ….τι καιρό θα κάνει, τι θα πάρουμε μαζί μας, έχουμε ρούχα που να καλύπτουν τις ανάγκες της εκδρομής, τι θα κάνουμε στο λεωφορείο τόσες ώρες, το ξενοδοχείο είναι καλό, η ταβέρνα που θα μας πάνε άραγε τι λέει, είναι υποχρεωτικό να πάμε και εμείς σε όλα τα μουσεία και τις ξεναγήσεις, και άλλα πολλά ….σε τελική, θα περάσουμε καλά????? Βρέ, άμα έχεις καλή παρέα – που είμαστε σίγουρα – θα περάσεις καλά.

Και μετά ήρθε το όνειρο …..Ξύπνησα τρομοκρατημένη, νευριασμένη και λουσμένη στον ιδρώτα …..Ο μικρός (Νίκος) διάβαζε με τον μπαμπά του Ιστορία γιατί γράφουν διαγώνισμα, και δεν έλεγαν να τελειώσουν ….μα τόσα πολλά ήταν και δεν τελειώνουν? Η ώρα έχει περάσει και πρέπει να φύγουμε για την εκδρομή και αυτοί ακόμη διαβάζουν ….άντε τελειώνετε ….δεν έχουμε ετοιμάσει τίποτα και σε λίγο θα έρθει το λεωφορείο για να φύγουμε!!!! Και ξεκινάει το βρισίδι – μη με βλέπετε έτσι (το κρατάω όταν είμαι με άλλο κόσμο, και όπως με κοροϊδεύουν τα παιδιά και ο άντρας μου ‘καλά πως μιλάς έτσι, κορίτσι από την Τσιμισκή και το Κολλέγιο…) όταν αρχίσω να βρίζω, γίνομαι χειρότερη από λιμενεργάτης – να ζητήσω συγγνώμη από τους λιμενεργάτες, δεν έχω τίποτα μαζί τους, η έκφραση το λέει – ….ψάχνω τη βαλίτσα, προσπαθώ να βρώ τα πράγματα για να τα βάλω μέσα, τρέχω μέσα-έξω και πάνω-κάτω ….εξαφανίζονται όλοι ξαφνικά και εμφανίζεται η μαμά μου και αρχίζει να βοηθάει με τις προετοιμασίες ….έρχεται το λεωφορείο, σκέφτομαι ‘προλαβαίνουμε, μέχρι να έρθει η αστυνομία να το ελέγξει’ ….έτοιμη η βαλίτσα, τη δίνω στο Νίκο και τον στέλνω στο σχολείο ….αλλά εγώ δεν είμαι έτοιμη, ψάχνω τα πράγματα μου, πανωφόρι, παπούτσια ….καθυστερώ!!! Ξαφνικά βλέπω το  παιδί μπροστά μου ….’τι έγινε?’ ….’με πέταξαν έξω από το λεωφορείο και έφυγαν’ μου λέει …..έξαλλη ξανά εγώ, άλλη μία σεάνς ‘γαλλικών’ ….και θυμήθηκα και τα χρήματα της εκδρομής ….’που είναι τα λεφτά που δώσαμε??? Δεν σου τα έδωσαν πίσω, αφού έφυγαν και μας άφησαν εδώ???’ ….’όχι’ μου λέει και ξεκινάει η τρίτη δόση των ‘γαλλικών’ ….και εκεί που είμαι έξαλλη ξαφνικά με μία αφοπλιστική ηρεμία γυρνάω και του λέω ‘δεν πειράζει αγόρι μου, θα πάμε μόνοι μας’…… και μετά ξύπνησα και απορούσα τι είχε συμβεί!!!

Δεν είχα φάει τίποτα το βράδυ, οπότε και αποκλείεται η βαρυστομαχιά ….Πρίν ανέβω για το τελευταίο τσιγάρο, άκουγα τις μουσικάρες που μας έβαζε ο Τάσος στο Zbutsam ….τηλεόραση δεν είδα ….βέβαια, αύριο γράφουν τα μικρά διαγώνισμα στην Ιστορία, και είναι πολλά, και δεν είμαι σίγουρη αν έχει διαβάσει καλά ….έχω μια ανησυχία για τα ρούχα, γιατί δεν ξέρω τι του κάνει και τι δεν του κάνει – πήρε τουλάχιστον 15 πόντους μέσα σ’αυτή τη σχολική χρονιά – αλλά και δεν ξέρω και εμένα τι μου κάνει και τι θα με βόλευε να έχω μαζί μου. Και από ότι φαίνεται, μόνο στη μαμά μου βασίζομαι για σοβαρή βοήθεια!!! Συν τοις άλλοις, πρέπει να πάω ΩΡΛ να δεί αν είμαι τελείως καλά πιά, πρέπει να πάω οδοντογιατρό για ένα σφράγισμα, πρέπει να πάμε το σκυλούκο στη κτηνίατρο να δεί αν είναι και αυτός τελείως καλά, και νομίζω ότι θα έπρεπε να πάω και κομμωτήριο να βάψω και να κόψω το μαλλί μου (που το έχω παρατήσει στη μοίρα του πάνω από χρόνο). Ξέχασα …θέλω να περάσω και από τον Ιμάτζιν και από το Route 88 …ή τα κάνουμε όλα μαζί ή όχι….

Ούφ, αυτά!!! Αααα, έχω να κάνω και δουλειές στο σπίτι και να αφήσω και κανένα φαϊ για τους υπόλοιπους που θα μείνουν εδώ ….Οπότε μάλλον τα γραπτά μου θα μείνουν πίσω, τις εκπομπές μου θα τις κάνω κανονικά ….αλλά για τα γραπτά δεν εγγυώμαι. Όποιος θέλει, μπορεί πολύ ευχαρίστως να στείλει οτιδήποτε θέλει να το μοιραστούμε. Μου τα στέλνετε είτε με μήνυμα στο Φατσοβιβλίο, είτε με μέιλ στο olga1962@yahoo.gr. Αχχχχ, Καληνυστούδια…..

Advertisements

One thought on “……… #2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s