Ι Procrastinate…. You procrastinate….

Όχι δεν θα κλίνω όλο το ρήμα….βαριέμαι….θα το αναβάλλω …..θα αδρανήσω…. Θα χρονοστρίψω – πόσο μου άρεσε αυτή η λέξη όταν την διάβασα σε ένα σχόλιο στο ΦΒ, γιατί αυτό κάνω και εγώ, όλη μέρα και κάθε μέρα…..ζεσταίνομαι κιόλας……

Αφορμή για τις σημερινές σκέψεις ένα άρθρο που έπεσε στα χέρια μου πριν μερικές μέρες…..και μου θύμισε το ‘χρονοστρίψιμο’ αλλά και το δικό μου ‘πρόβλημα’ – αν ρωτήσεις αμερικάνο ψυχολόγο θα σου πεί ότι είναι πρόβλημα και σοβαρό μάλιστα….

Και επειδή έχω διαβάσει και κάποια πραγματάκια σχετικά, ας δούμε κατ’ αρχάς, τι σημαίνει το ρήμα Procrastinate και το ουσιαστικό Procrastination ….σημαίνει αναβάλω, μεταθέτω για κάποια άλλη στιγμή, καθυστερώ, χρονοτριβώ, αδρανώ, ‘χρονοστρίβω’, κοινώς στριφογυρνάω πέρα δώθε μέχρι  να στρωθώ να κάνω αυτό που πρέπει να κάνω….. και αυτό δεν ισχύει μόνο για πράγματα που δεν μου αρέσει να κάνω, αλλά και για πράγματα που μου αρέσει να κάνω…… Παρατηρημένο είναι πάντως ότι όσο περισσότερο χρόνο έχω μπροστά μου για να κάνω κάτι….τόσο πιο πολύ ‘χρονοστρίβω’ και στο τέλος τρέχω να προλάβω, η ανόητη…..

Το τι δικαιολογίες μπορεί να κατεβάσει το υποσυνείδητο στο συνειδητό, για να προκαλέσει καθυστέρηση, δεν μπορείτε να φανταστείτε ….. και πόσα διαλείμματα από ‘τη δουλειά’ κάνω πριν ξεκινήσω κάν….. πόσες φορές κάθομαι και κοιτάω από την κουζίνα στο σαλόνι με απλανές βλέμμα, λές και είναι ένα βουνό μπροστά μου που πρέπει να το ανέβω…..και δεν θέλω, αλλά πρέπει…..έχω δουλειά στον υπολογιστή, και ενώ το έχω συμφωνήσει με τον εαυτό μου από το βράδυ ότι 9-10 το αργότερο θα έχω ξεκινήσει….στις 9:30 θεωρώ  ότι ο σκύλος είναι βρώμικος ή ότι πρέπει να πλύνω το μπαλκόνι…..ή βάζω πλυντήριο και ξεκινάω δουλειά, και λέω από μέσα μου ότι θα κάνω διάλειμμα όταν θα τελειώσει το πλυντήριο, μετά από μιάμιση ώρα….και αντί να ξεκινήσω να γράφω αμέσως ή να διαλέξω τραγούδια, ανοίγω τα μέιλς, το φέιςμπουκ ή το γιουτούμπι ….. ή αντί να κάνω πρώτα τη δουλειά μου, αποφασίζω να βάλω πρώτα το φαί ή να καθαρίσω, και αντί να τελειώσω σε μία ώρα το πολύ, φτάνει μεσημέρι και αποφασίζω ότι κουράστηκα και ότι θα συνεχίσω το απόγευμα …..πόσες φορές είπα ότι θα τελειώσω την Χ δουλειά στην Ψ ώρα και  δεν το καταφέρνω και δεν μου φτάνει ο χρόνος (λές και όλη αυτή η αναβλητικότητα, το χαζολόγημα, τα διαλείμματα, το χρονοστρίψιμο θα βοηθήσουν το μυαλό μου να συγκεντρωθεί και να ανθίσουν οι σκέψεις…)… Και κάποια στιγμή, κατά τις 12 το βράδυ, αναρωτιέμαι ‘τι έκανα σήμερα?’ ή με ρωτάνε οι υπόλοιποι ‘καλά τι έκανες από το πρωί και δεν έχεις τελειώσει ακόμη?’…..το ίδιο έκανα και τώρα, για τρείς ολόκληρες ώρες…. παράτησα αυτό που έγραφα γιατί θεώρησα ότι το σκυλί ζεσταίνεται πολύ, οπότε και αποφάσισα να τον δροσίσω ρίχνοντας του νερό στο μπαλκόνι, φυσικά μετά έπρεπε να το σφουγγαρίσω για να στεγνώσει, αυτός έπαιζε με τη σφουγγαρίστρα και μαλώναμε και μου γαύγιζε, και μιάς και ήταν μεσημέρι τον έβαλα μέσα στη κουζίνα για να στεγνώσει και να τελειώσω και εγώ….θα τόθελα!!! Ανακαλύπτω ότι είχε κατουρήσει στο κάτω μπαλκόνι οπότε αποφασίζω να κάνω και αυτό….όταν κόντευα να τελειώσω γύρισε ο Μιχάλης σπίτι, μπαίνει στην κουζίνα και βρίσκει εκτός από το σκύλο και μία μεγάλη λίμνη με τσισάκια….τον βγάζει έξω, αυτός τρέχει στην αυλή σαν τρελός και μετά έρχεται και εκεί που σφουγγάριζα….άντε πάλι από την αρχή !!!! ε, μετά έκανα μπάνιο και έφαγα και νάμαι για να τελειώσω αυτό το κομμάτι….. Δεν μπορείτε να πείτε, τουλάχιστον η αναβλητικότητα μου, αυτό το σιχαμένο χρονοστρίψιμο που κάνω και μου τη δίνει στο τέλος, είναι και παραγωγικό!!!!! Κάνω κανένα φαϊ ή καμιά δουλειά στο σπίτι, πάλι καλά γιατί θα μπορούσα να βλέπω και τους τοίχους….

Δεν το είχα από πάντα αυτό, το ‘χρονοστρίψιμο’ άρχισε να εμφανίζεται από την εποχή που ξεκίνησε και ο μικρός τον παιδικό σταθμό, και η απραξία είχε αρχίσει να μου τη δίνει …. Όσο είχα το μαγαζί και τα πρώτα χρόνια του μικρού είχα ξεκινήσει και έπλεκα (πάλι παραγωγική ήμουν….) αλλά δεν μου έφτανε αυτό,… έψαξα και ψάχνω για δουλειά εκτός σπιτιού, ξεκίνησα τις μεταφράσεις, ξεκίνησα το μπλόγκ και το ραδιόφωνο …..για να κάτσω άπρακτη ή πρέπει να συζητάμε κάτι  ή πρέπει να διαβάζω ένα βιβλίο ή να κοιμάμαι… αλλά ακόμη και με όλα αυτά το ‘χρονοστρίψιμο’ δεν παύει να υπάρχει…. Όπως το τελευταίο παράδειγμα που ανέφερα πιο πάνω….. έχω χρόνο, θα προλάβω να τελειώσω στην ώρα μου????

Οι ειδικοί προτείνουν να βάζεις στόχους….αυτό κάνω και εγώ,  βάζω στόχους και στοιχήματα με τον εαυτό μου…. ακόμη και για τις δουλειές του σπιτιού, που τις βαριέμαι αφόρητα…. Ξέρω όμως ότι λειτουργώ πολύ καλύτερα υπο πίεση ….οπότε κάνω 100 διαλείμματα….και καταλήγω να τρέχω κατοστάρι στο τέλος, γιατί με περιμένουν οι υπόλοιποι είτε για να φάμε, είτε για να πάμε βόλτα, είτε για να τα πούμε βρέ αδερφέ……

ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΜΩΡΕ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ?????? Έβαφες όλο το σπίτι με βερνίκι νυχιών αντί να κάτσεις να τελειώνεις?????? – εγώ τα λέω αυτά, στον εαυτό μου…..

Advertisements

2 thoughts on “Ι Procrastinate…. You procrastinate….

  1. Εάν σκεφτείς αλλιώς, η αναβολή μπορεί να είναι και σωτήρια. Ας πάρουμε κάποιον που πρέπει να κλείσει ένα εισιτήριο σε τραίνο ή αεροπλάνο και αυτός βαριέται, καθυστερεί, αναβάλλει μέχρι που χάνει το τραίνο, ή την πτήση και μετά γίνεται αεροπειρατεία ή ατύχημα με πολλούς νεκρούς…
    Ας πάρουμε κάποιον που έχει ραντεβού με κάποιον κάπου και αργεί να ξεκινήσει, φτάνει καθυστερημένος και βλέπει ότι έγινε ληστεία στο σημείο και ο τύπος που τον περίμενε τραυματίστηκε από πυρά…
    Η αντίληψη περί αναβολών και χρονοτριβών είναι σχετική, ανάλογα με το πώς αντιλαμβάνεσαι το «τι πρέπει» και ανάλογα με το πόσο σωστά το αντιλαμβάνεσαι αυτό.
    Το όλο θέμα είναι μαντεψιά, ζαριά, δηλαδή να μαντέψεις τι είναι το δέον να συμβεί κάθε φορά και να το υπηρετήσεις. Δεν είναι κάτι πάντα το ίδιο.
    ‘Αλλοτε πρέπει να πιέσεις τον εαυτό σου να βιαστεί κι άλλοτε να αργοπορήσει.
    Δεν υπάρχουν στιγμές που ενώ πρέπει να κάνεις υπομονή εσύ σπεύδεις και τα χαλάς όλα;
    Eπίσης σκέφτομαι ότι εάν το συνειδητό σου αναλώνεται σε τέτοιου είδους σκέψεις «πρέπει να βιαστώ αλλά δεν μπορώ», το υποσυνείδητο ξέρει καλύτερα και απλώς πράττει. Δηλαδή υπάρχει λόγος που το υποσυνείδητό σου αναβάλλει.
    Το σωστό timing για όλα θα ήταν ένα όνειρο, ο παράδεισος, απλώς και μόνο επειδή θα ήταν αποτελεσματικό.
    Να καταφέρνεις τα πάντα επειδή βρήκες τη σωστή στιγμή, ό,τι κι αν ήταν αυτό, η κατάλληλη ατάκα σε ένα διάλογο ή το σωστό αριθμό στο λόττο τη μέρα της κλήρωσης που κληρώθηκε ο εν λόγω αριθμός.
    Και ποιος ξέρει εάν αυτή η ικανότητα αναπτύσσεται, καλιεργείται ή όχι.
    Ίσως εάν σκεφτείς ότι το μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου μας μένει αναξιοποίητο…
    Πάντως νομίζω ότι εάν οι ανάγκες κάποιου επιτάσσουν να αναβάλλει ή να μην αναβάλλει κάτι (το επιβάλλουν δια πυρός και σιδήρου, όπως ας πούμε κάποιος χαμένος στο δάσος τη νύχτα πρέπει άμεσα να βρει το δρόμο προς τον πολιτισμό, ή όποιος κατουριέται πρέπει να κατουρήσει) τότε αυτό το τοπίο ξεκαθαρίζει αρκετά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s